BikeJourneyClub

ตั้งเป้าปั่นสะสมระยะหนึ่งเดือนให้ทำได้จริง ไม่บาดเจ็บ และไม่เบื่อกลางทาง

ตั้งเป้าปั่นสะสมระยะหนึ่งเดือนให้ทำได้จริง ไม่บาดเจ็บ และไม่เบื่อกลางทาง
ที่มา: Wikimedia Commons

ที่ราบลุ่มภาคกลางกับถนนเลียบคลองยาวๆ ทำให้ตัวเลขระยะทางขึ้นเร็วจนเพลิน ส่วนคนที่อยู่ในหุบเขาทางเหนือ ระยะเท่ากันอาจต้องใช้แรงเป็นสองเท่า นี่คือเหตุผลที่เป้าสะสมระยะหนึ่งเดือนของแต่ละคนไม่ควรลอกกันมา ภูมิประเทศหน้าบ้าน เวลาว่าง และร่างกายของเราคือตัวกำหนดจริง

เป้าที่ดีเริ่มจากความจริงของเดือนที่ผ่านมา ลองเปิดบันทึกย้อนหลังหรือนั่งนึกว่าเดือนก่อนปั่นไปกี่วัน วันละประมาณเท่าไร แล้วตั้งเป้าเดือนนี้ให้สูงกว่านั้นเพียงเล็กน้อย ไม่ใช่กระโดดไปเท่าตัว ร่างกายต้องการเวลาปรับทั้งกล้ามเนื้อ ข้อต่อ และผิวที่สัมผัสเบาะ การเพิ่มทีละน้อยทำให้เราไปถึงปลายเดือนได้ในสภาพที่ยังอยากปั่นต่อ

ระยะรวมของเดือนควรแบ่งเป็นก้อนรายสัปดาห์ แล้วเลือกวันปั่นให้ตรงกับชีวิตจริง คนทำงานส่วนใหญ่ได้วันธรรมดาสั้นๆ กับวันหยุดยาวขึ้นหน่อย และทุกสัปดาห์ควรมีวันพักเต็มอย่างน้อยหนึ่งวัน วันพักไม่ได้แปลว่าขี้เกียจ แต่เป็นช่วงที่ร่างกายซ่อมตัวเองจากงานที่เราสั่งไว้

เครื่องมือที่ช่วยได้มากคือการจดตัวเลขให้เป็นนิสัย ไม่ต้องละเอียดมาก แค่ระยะ เวลา และความรู้สึกหลังปั่น ถ้าใช้ไมล์หรือแอปอยู่แล้ว ลองฝึกอ่านความหมายของรอบขา หัวใจ และความเร็วบนหน้าจอ จะเห็นว่าวันไหนควรผ่อน วันไหนยังมีแรงเหลือ

แผนที่ดีควรเตรียมทางออกให้วันยากไว้ก่อน เพราะทุกเดือนจะมีวันแบบนี้แน่นอน

  1. วันฝนตกหนักหรืออากาศไม่ปลอดภัย ย้ายไปปั่นในบ้านแทน คนที่มีเทรนเนอร์อยู่แล้วลองดูวิธีจัดมุมเทรนเนอร์ให้มีลมพอและเสียงไม่กวนบ้าน จะซ้อมได้นานขึ้นโดยไม่ทรมาน
  2. วันที่งานล้นมือ ตั้งระยะขั้นต่ำสั้นๆ ไว้ แค่ได้ออกไปหมุนขาก็ยังนับ
  3. วันที่ไม่สบายหรือมีอาการเจ็บ หยุดพักโดยไม่ต้องรู้สึกผิด แล้วยอมให้ยอดรวมขาดไปบ้าง
  4. วันที่เบื่อเส้นเดิม เปลี่ยนเส้นทาง ชวนเพื่อน หรือปั่นไปกินข้าวร้านที่ไม่เคยไป

สัญญาณที่บอกว่าเพิ่มเร็วไปมีหลายอย่าง เช่น เจ็บเข่าหรือข้อเท้าไม่หาย นอนไม่หลับทั้งที่เหนื่อย หัวใจเต้นเร็วผิดปกติตอนพัก หรือผิวบริเวณที่นั่งเริ่มระคายและเป็นแผล เรื่องสุดท้ายนี้มักโผล่มาช่วงกลางเดือนพอดี การรู้วิธีกันและดูแลผิวที่เสียดสีกับเบาะ จะช่วยไม่ให้ต้องหยุดหลายวัน ถ้ามีอาการเจ็บที่ไม่ดีขึ้นหลังพัก ควรไปพบแพทย์หรือนักกายภาพบำบัด

อีกปัจจัยที่ทำให้ทำได้จริงคือการมีคนรู้ คนที่ตั้งใจงดดื่มช่วงเข้าพรรษาหรือพักดื่มหนึ่งเดือนก็ใช้หลักเดียวกัน คือเป้าชัด บอกคนรอบตัว และคิดไว้ก่อนว่าวันที่ยากจะทำอย่างไร ใครสนใจแนวทางของคนที่ตั้งใจพักการดื่มให้ครบหนึ่งเดือน จะเห็นว่าโครงคิดแทบเหมือนกับเป้าปั่นของเรา ต่างกันแค่เป้าหมายปลายทาง

พอถึงปลายเดือน อย่าดูแค่ว่าได้ตามตัวเลขหรือไม่ ลองถามว่าร่างกายรู้สึกอย่างไร ปั่นสนุกขึ้นไหม และอะไรที่ทำให้หลุดแผน ข้อมูลพวกนี้มีค่ากว่ายอดรวม เพราะเป็นวัตถุดิบของเป้าเดือนถัดไปที่แม่นขึ้น

ถ้าระยะสะสมของเดือนนี้เป็นการเตรียมตัวไปสู่ทริปหนึ่งที่วาดฝันไว้ ทริปนั้นคือเส้นไหน และวันที่ได้ไปจริง คุณอยากรู้สึกอย่างไรตอนปั่นถึงปลายทาง